خانواده تیرگان

تیرگان، فرصتی برای نسل‌های دوم و سوم ایرانیان مهاجر؛ گلنوش حسن‌پور

Saeed Valadbaygi
نوشته Saeed Valadbaygi

مترجم: سمانه توسلی*

جشنواره تیرگان در روند فعالیت‌هایش تلاش داشته تا با ترویج گفت و گوی بین فرهنگی و ایجاد فضایی سازنده برای فعالیت‌های فرهنگی در جامعه ایرانی، امکان بیشتری برای مشارکت اجتماعی نسل‌های دوم و سوم ایرانیان مهاجر فراهم کند. گلنوش حسن‌پور از یازده سالگی در کانادا زندگی می‌کند و از نزدیک به چهار سال پیش با تیرگان همراه شده. فعالیت گلنوش در گروه روابط عمومی بیشتر متوجه گسترش همکاری‌ها و ارتباطات تیرگان با سازمان‌ها و نهادهای دیگر است. اینجا می‌توانید حاصل تلاش‌های خوب این مجموعه را ببینید که نقش مهمی در گسترش فعالیت‌های تیرگان و ایجاد پیوندهای سازنده با سازمان‌ها و گروه‌های مختلف در پهنه دیاسپورای ایرانی داشته است. در روزهای داغ فعالیت و برنامه‌ریزی برای جشنواره پنجم تیرگان از گلنوش درباره مشارکت نسل‌های دوم و سوم مهاجران پرسیدم.

همکاری و همراهی سازمان‌ها و نهادهای دیگر (ایرانی و غیرایرانی) با تیرگان چگونه است؟  آنچنان که پیداست تیرگان در انتقال تجربه و منابع به گروه‌های مشابه در شهرهای دیگر هم فعال است. لطفا از گسترش ایده و تجربه جشنواره تیرگان و تولد جشنواره‌ها و نهادهای مشابه برای ما بگو

طی چندسال گذشته جوامع ایرانی خارج از کشور و سازمان‌های فرهنگی فعال‌تر شده و به خوبی با هم ارتباط برقرار می‌کنند. تیرگان به نوبه خودش در تلاش است تا با سازمان‌های ایرانی و غیر ایرانی در سراسر جهان از طریق برنامه‌های مختلف ارتباط برقرار کند. این ارتباطات به ما کمک می‌کند که مخاطب بیشتری پیدا کنیم، از تجربیات دیگر سازمان‌ها بهره بگیریم و برای تقویت جامعه ایرانیان خارج از کشور در هر جا مورد حمایت قرار بگیریم. در همین سال گذشته، تیرگان نقشی اساسی در حمایت یکی دیگر از جشنواره‌های ایرانی در کلگری، آلبرتا را داشت. جشنواره «تابستون» بزرگترین جشنواره فرهنگی هنری ایرانیان در غرب کانادا است و از جشنواره تیرگان به عنوان الگویی برای ساختار تیمش و اجرای برنامه‌هایش بهره برده است. ما همچنین با همراهان فرهنگ و هنر ایران در آمریکا مثل «بنیاد فرهنگ»، «اتحادیه ایرانیان آن سوی مرزها»، و بسیاری از سازمان‌ها، جشنواره‌ها و نهادهای دیگر دیاسپورای ایرانی ارتباط داریم که بعضی از ایشان با سازمان اجرای برنامه‌ها در تیرگان همکاری می‌کنند.

ارتباط نسل دوم و سوم مهاجران ایرانی با تیرگان چگونه است؟ چه می‌شود که بین نسل‌های بعدی مهاجران و فرهنگ و زبان «وطن» فاصله بسیار می‌افتد؟

تیرگان چندین داوطلب هم جذب کرده که بخشی از نسل دوم هستند و حتی بعضی‌شان از یادگارهای چند ملیتی هستند؛ با این حال این مشارکت به مراتب کمتر از میزانی‌ست که دوست داریم ببینیم. ما این ضرورت را درک می‌کنیم که برای رشد جامعه ایرانی در تورنتو و کانادا، مشارکت نسل‌های جدید -که در این کشور بزرگ می‌شوند- لازم است، اما یک سری از دلایل باعث می‌شود داوطلبان نسل دوم و سوم کمتری داشته باشیم. مانع زبان، تغییر هویت و عدم ارتباط با جامعه گسترده‌تر ایرانی می‌تواند از این دسته موانع باشند.

کودکی که سال‌های اولیه شکل‌گیری شخصیت و هویت اجتماعی‌ خودش را در کانادا گذرانده و بزرگ شده٬ به سرعت با این خط فکری٬ دیدگاه جهانی، و زبان سازگار می‌شود. آن‌ها ممکن است با والدینشان و جامعه‌ای که هویت ایرانی قوی‌تر دارد یک شکاف فرهنگی محسوس را تجربه کنند و این باعث شود از شرکت در رویدادهای اجتماعی و فرهنگی دوری کنند. این نسل در سال‌های نوجوانی می‌خواهند با گروه هم سن و سالان کانادایی‌شان باشند و کارهایی انجام دهند که مورد پذیرش و توجه دوستان غیر ایرانی‌شان باشد. از این جهت فعالیت‌های متمرکز به جامعه ایرانی ممکن است برایشان آنقدر جذاب نباشد و تجربیاتشان چیزی نباشد که بتوانند با همسالان خودشان به اشتراک بگذارند. جدای از این، وقتی نسل‌های بعدی خانواده‌های ایرانی توانایی زبانی‌شان را در جوامع تازه از دست می‌دهند، خجالتی‌تر می‌شوند و اعتماد به نفس کمتری برای شرکت در رویدادهای ایرانی پیدا می‌کنند. جایی که برای فعالیت و اراتباط مهارت زبانی لازم است. با این حال این روند جای نگرانی دارد و شایان توجه بسیار است چون اگر ما این نسل‌های تازه را در طول سال‌های اولیه شکل گیری شخصیت و هویتشان از دست بدهیم، بعدها اصلاح این ساختار به مراتب سخت‌تر خواهد شد.

چالش‌های اصلی در برقراری پیوند فرهنگی با این نسل از جوانان ایرانی را در چه می‌بینی؟ به نظرت تیرگان تا چه حد در این امر موثر و موفق بوده؟

به نظرم جشنواره تیرگان به خودی خود خیلی از نسل‌های جوان‌تر را جذب می‌کند چون خیلی از خانواده‌های چند نسلی با هم برای لذت بردن از این رویداد می‌آیند. با این حال در کارهای داوطلبانه بسیار کمتر مشارکت می‌کنند. یکی از موانع داوطلبان نسل دوم ممکن است زبان باشد. ما جلساتمان را به فارسی برگذار می‌کنیم و این ممکن است برای مشارکت بعضی از دوستان مشکل ایجاد کند. شاید درگیر کردن نسل جدید کانادایی-ایرانی یکی از اهداف اصلی ما باشد و باید بیشتر بر این اساس برنامه‌ریزی کنیم.

نسل دوم می‌تواند سهم بزرگی در همکاری داشته باشد چرا که سیستم کانادایی را بسیار بهتر درک می‌کنند، از مهارت زبان انگلیسی قوی‌تری برخوردارند، و در نهایت می‌توانند پلی باشند بین فرهنگ و هنر مترقی ایران و خط فکری و فرهنگی جامعه کانادایی. وقتی که بخواهید روی نسل، ارتباط، و بازاریابی سرمایه‌گذاری کنید، همکاری بالقوه این نسل بسیار ارزشمند است. ما می‌توانیم با برنامه و هدف برقراری ارتباط قوی‌تر با آن‌ها، مشوق مشارکت بیشتر این نسل باشیم. برای مثال می‌توان با تشویق کردنشان به صحبت در جلسات به هر زبانی که احساس راحتی می‌کنند، شرایط سازگاری این نسل را با ریشه‌های تاریخی و ادبی ایران بیشتر فراهم کرد. زمانی که داوطلب‌ها به اندازه کافی برای برقراری ارتباط دوستی با بقیه اعضای گروه‌ وقت می‌گذارند، مهارت‌های زبانی‌شان تقویت می‌شود. تقویت مهارت‌های زبانی می‌تواند فاصله فرهنگی را کمتر کند و جامعه ایرانی را با همه گستردگی و تنوعش به هم نزدیک‌تر سازد.

سپاس

 

*درباره مترجم: «سمانه هستم، توسلى. متولد هزار و سيصد و پنجاه و شش، صادره از لاهيجان. سال هشتاد و هشت ارشد مترجمى زبان انگليسى را از دانشگاه آزاد تهران مركز گرفتم و شدم مترجم. تا به الان دو رمان از انگليسى به فارسى ترجمه كرده‌ام كه در ايران به چاپ رسيده‌اند و حالا بعد مهاجرتم به كانادا با تيرگان همكارى مى‌كنم.»

درباره نویسنده

Saeed Valadbaygi

Saeed Valadbaygi

Editor In Chief

Tirgan Media